Książkowe tatuaże

Mam słabość do tatuaży i wiem, że prędzej czy później ja sama skończę z jakimś. Najprawdopodobniej będzie to coś związane z książkami, bo zainspirowały moje życie i są ważnym elementem mnie. Uwielbiam ideę tego, że ludzie kochają coś albo utożsamiają się z czymś tak mocno, że pragną mieć to na ciele. Poniżej zamieszczam kilka zdjęć pomysłowych tatuaży związanych z literaturą, które w jakiś sposób mnie oczarowały :) Wszystkie grafiki z pinterest.com.

5 bohaterek, których nie cierpię

Niedawno pisałam o moich ulubionych książkowych bohaterkach, a dzisiaj przyszedł czas na te najmniej ulubione. Jeśli chcecie się dowiedzieć, których bohaterek nie znoszę, zapraszam do czytania :)

P a t

“Pat ze Srebrnego Gaju” – L. M. Montgomery

Ta dziewczyna ma jakąś chorobę psychiczną, jestem tego pewna. Przejawia niepokojącą obsesję na punkcie swojego domu i to nie taką w stylu „,mam sentyment, bo się tu wychowałam” tylko „mój dom, dom mojej rodziny, zabierać łapy, nie wolno nic zmieniać”. Do tego gosposia (ja nie wiem co autorka ma z tymi despotycznymi gosposiami, które tak bardzo mieszają się w życie rodziny? Bardzo nie lubię Zuzanny z Ani), która utwierdza ją w przekonaniu, że jest cudem wszechświata.

M a r e   M o l l y   B a r r o w

seria „Czerwona królowa” – Victoria Aveyard

Nie cierpię jej. Jest nieznośna, wywyższająca się i mam nadzieję, że zginie w trzecim tomie. Koszmar. Była irytująca w pierwszej części, ale w „Szklanym mieczu” przerosła samą siebie. Gdyby to była lista zaczynająca się od podium, byłaby na pierwszym miejscu.

J u l i a

seria „Dotyk Julii” – Tahereh Mafi

Julka bardzo lubiła skakać z kwiatka na kwiatek. Lubiłam ją w pierwszej części, w drugiej coś zaczęło mocno zgrzytać, ale w ostatniej części kiwałam nad nią z zażenowaniem głową. Kurczę, nie lubię takich słów w stylu „jestem najsilniejsza”, „nie można mnie kontrolować”. Ach, przydałoby się niektórym bohaterkom trochę skromności.

T r i s   P r i  o r

trylogia „Niezgodna” – Veronica Roth

Naprawdę lubiłam ją, gdy nie próbowała zbawić świata swoim kosztem. Jeszcze w „Niezgodnej” uważałam ją za fajny materiał na jakiś rozwój postaci, ale dostałam tylko dziewczynę usiłującą się zabić i lekceważącą słowa innych.

L i s s a   D r a g o m i r

seria „Akademia wampirów” – Richelle Mead

Nie lubię jasnowłosych delikatnych bohaterek, które chowają się w cieniu za przebojowymi przyjaciółkami, które muszą je chronić. Rozumiem, że Lissa miała być taką przeciwwagą dla Rose, ale zupełnie jej  nie rozumiała. Właściwie nie przeszkadzała mi do momentu, gdy Rose chciała wyjechać, aby zrobić coś bardzo ważnego (kto przeczytał, ten wie), a Lissa próbowała jej tego zakazać, argumentując to tym, że ktoś musi ją chronić i że jej potrzebuje. Nie ma to jak zdrowy egoizm w przyjaźni.

Macie takie bohaterki, których po prostu nie mogłyście znieść, czytając książkę?

Ulubione sceny z Harry'ego Pottera

Uwielbiam całą serię J. K. Rowling i nie mogę się już doczekać premiery najnowszej części! W wakacje zapoznałam się jeszcze raz ze wszystkimi tomami i tym razem pokusiłam się o zaznaczanie ulubionych momentów. 

Co przeczytałam w wakacje?

Wakacje okazały się świetnym odpoczynkiem po ciężkim roku szkolnym i mimo że nie zajmowałam się klasycznym nic-nie-robieniem, to i tak rozpoczynam nowy rok szkolny (ostatni w mojej karierze, trzecia klasa liceum!) z dawką optymizmu i naładowaniem pozytywną energią. Ale spokojnie, minie mi już w przyszły piątek, gdy będę zawalona nauką po uszy i wtedy jak zawsze stwierdzę, że wakacje to musiał być jakiś piękny sen. 

Przeczytałam całe mnóstwo książek, bo ponad 20. Jesteście ciekawi jakie?

10 ulubionych przyjaźni z książek

Zdecydowanie zgadzam się ze stwierdzeniem, że przyjaciele to nasza druga rodzina, z tym wyjątkiem, że przyjaciół możemy sobie wybrać. Bez wątpienia mają na nas duży wpływ, zmieniają nas, przychodzą i odchodzą. Niektórzy potrafią dopełnić nas tak, że wreszcie czujemy się sobą oraz są z nami w prawdziwie trudnych chwilach. Poniżej moja subiektywna lista ulubionych książkowych przyjaźni.

W ogniu pytań, czyli HARRY POTTER TAG

31 lipca był jednym z najpiękniejszych dni dla każdego miłośnika Harry'ego Pottera, bo wreszcie po tylu latach ukazała się książka, która jest najbliższym odpowiednikiem ósmej części, opowiada o przygodach dzieci naszych ulubionych bohaterów, całe dziewiętnaście lat po zakończeniu ostatniej części (zaczyna się zaraz po zakończeniu epilogu!!!). 

Nie mogę się już doczekać polskiej wersji, bo w oczekiwaniu na nią czytam sobie teraz po kolei wszystkie części. Kupiłam już e-booka po angielsku i kusi, oj kusi, żeby się za niego zabrać, ale postanowiłam być nieugięta i zaczekać aż skończę siódmą część. Ale teraz, w ramach wakacji spod znaku Harry'ego Pottera, przedstawiam wam zmodyfikowany przeze mnie Harry Potter TAG.

źródło: tumblr

Niszczę książki i jestem z tego dumna, czyli moje książkowe grzechy

Żadne z nas nie jest święte. Każdy popełnia jakieś książkowe grzeszki, należąc do któregoś z książkomaniaczych obozów.

Obóz pierwszy, radykalny - książki traktujemy jak świętość, wyglądają na nowe nawet po kilku latach i wielu czytaniach, a w sennych koszmarach pojawiają się one. Zagięte rogi i połamane grzbiety.

Obóz drugi, wyluzowany - książki są dla użytku i mają więcej głębi, gdy zostawimy na nich osobiste notatki. Zdarza się nawet ślad kubka po kawie na stronie z dedykacją czy urwany róg okładki.

Cóż, zdecydowanie należę do drugiego obozu. Uwielbiam lekko zniszczone, zaczytane książki, mimo że jestem estetką i lubię patrzeć na równe gładkie stosiki i półki pełne książek ułożonych grzbietami o tej samej wysokości.

A oto książkowe grzeszki, które popełniam.

Moje trzy ulubione szalone fanowskie teorie

Nie wiem jak wy, ale ja wprost uwielbiam wszelkie fanowskie teorie i domysły. Często sama na coś wpadam i potem nie umiem już sobie tego wyperswadować, a czasem podziwiam zdolności dedukcyjne innych. Fajnie, że niektórzy wciągają się tak bardzo w książki, by nie zapominać o nich po kilku dniach i snują własne domysły.
Poniżej przedstawiam wam trzy moje ulubione teorie. Miłego czytania :)

Właściwie nie wiem, dlaczego Voldemort, ale niech już będzie, Dzielnie służył mi jako tapeta przez ostatni miesiąc :)

ISABELLE - CÓRKA VALENTINE’A

Ta teoria została wymyślona przez Christine z vloga Polandbananasbooks, która w tym filmiku wyjaśnia mniej więcej o co chodzi (klik). Dla tych, którym nie chce się oglądać już objaśniam.

Maryse i Robert, rodzice Isabelle, mają obydwoje niebieskie oczy. Niebieski kolor oczu jest genem recesywnym, co znaczy, że dzieci takiej pary nie mogą mieć oczu innych niż niebieskie. Takie oczy ma właśnie Alec (nie ma informacji o kolorze oczu Maxa), ale Isabelle ma ciemnobrązowe. Jest to genetycznie niemożliwe, takie przypadki to niewielki odsetek wśród setek tysięcy urodzeń.

Pamiętacie może, kto miał ciemne oczy, praktycznie czarne? Może jakiś złoczyńca? Może na przykład Valentine i przy okazji jego syn, Sebastian? Właśnie tak.

Dlaczego Valentine miał czarne oczy? Bo pił krew demonów. Podawał ją także Jocelyn, gdy była w pierwszej ciąży i dlatego urodziła dziecko z czarnymi oczami, które były oznaką demonicznej krwi. Valentine lubił eksperymentować z krwiami różnych istot i ciężarnymi kobietami. Podawał Jocelyn krew anioła, stąd moce Clary, a także Celine, stąd złote oczy i moce Jace’a. W tym samym czasie w ciąży z Isabelle była Maryse. Wiemy, że się przyjaźnili, Maryse powiedziała nawet kiedyś, że była jego najbliższą „współpracownicą”. Co jeśli jej także podawał demoniczną krew?

Ale Isabelle nie wykazuje żadnych tego oznak. Bardziej prawdopodobne dla tego argumentu z koloru oczu jest to, że Isabelle… jest córką Valentine’a.

"My Maryse.""I'm not your Maryse anymore."

Taki dialog wywiązuje się między Valentine’m a Maryse. Ja nie mam pytań. Niestety, ta teoria została obalona przez autorkę, a szkoda, bo to dopiero byłby zwrot akcji!

RON = DUMBLEDORE

Co wy na to, że Dumbledore to tak naprawdę Ron z przeszłości, który wraca dzięki Zmieniaczom Czasu do przeszłości, aby pomóc Harry’emu?

Brzmi bardzo nieprawdopodobnie, ale to jedna z najbardziej fantastycznych potterowskich teorii.

Po pierwsze - podobieństwo wyglądowe Rona i Dumbledore’a jest uderzające. Obaj są wysocy, z długimi nosami, a w wizjach widzieliśmy, że Dumbledore miał za młodu kasztanowe włosy. Są też takie podobieństwa jak zamiłowanie do słodyczy, kart z żab i blizna nad lewym kolanem.

Jeśli chcecie wiedzieć więcej, zapraszam tutaj, bo jest to genialnie napisane.

LISZKA POPEŁNIŁA SAMOBÓJSTWO

Wiemy, że Liszka, jedna z pozostałych przy życiu trybutów, nie była zbyt dobra w walce wręcz i nie była zbyt doceniania przez innych współzawodników. Od razu zostało też to powiedziane, że jest diabelsko inteligentna. Na samym początku przygotowań do Igrzysk w filmie widzimy ją, jak analizuje rośliny jako potencjalnie niebezpieczne.

Jakim cudem mogła nabrać się na tamte jagody?

Liszka była tak inteligentna, że wiedziała, że nie ma żadnych szans z teamem z dwunastego dystryktu, Cato ani Threshem. Wiedziała też, że gdy ją dorwą czeka ją brutalna i bolesna śmierć. Dlatego też zdecydowała się połknąć tamte jagody i umrzeć od razu. Nie chciała jednak rozpoczynać rebelii, więc zjadła je dopiero wtedy, gdy podpatrzyła je u Katniss i Peety – wtedy łatwo mogło się wszystkim wydawać, że dała się oszukać.

Jedyna z tych teorii, która nie została obalona przez autora i w którą wierzę całkowicie 

to ta o Liszce. Ron jako Dumbledore… to się trzyma, ale nie mogę sobie tego wyobrazić. Isabelle jako córka Maryse i Valentine’a – to sprawdziło by się w „Mieście niebiańskiego ognia”, ale autorka nie uczyniła tego wątkiem. A szkoda, bo Isabelle byłaby wtedy siostrą Clary i kolejnym dzieckiem Valentine’a, a kto wie jak to mogłoby wpłynąć na fabułę.

Czy wy znacie jakieś ciekawe fanowskie teorie? Wierzycie w którąś z tych moich?

O łatkach, które sami sobie przypisujemy, czyli dlaczego nie nazywam siebie książkoholikiem

Ostatnio doszłam do wniosku, porównując się z resztą książkowej blogosfery, że chyba nie jestem do końca normalna. Gdy czytam te posty podsumowujące, czuję się jakbym brała udział w wyścigu szczurów, a posty o zwyczajach i życiu przeciętnej blogerki/blogera książkowego mam wrażenie, że żyją oni tylko książkami. 

Kojarzycie te wszystkie obrazki i memy z książkoholikami?

Oglądając je rzadko się z nimi utożsamiam. Teraz powiem coś obrazoburczego - nie jestem sfiksowana na punkcie książek. To tylko przedmioty, sklejone ze sobą kartki z grzbietami na których wydrukowany jest tusz. Mam mało popularne podejście do książek, bo moje nie wyglądają jak dopiero co kupione w księgarni. 

Nie rozumiem tych dwóch obozów - zwolenników papierowych książek, a czytników. Dla mnie nie ma to większego znaczenia. Książka to książka, liczy się treść, choć papierowa jest bardziej „namacalna”. Zdarza mi się za to kupić książkę papierową po przeczytaniu e-booka, jeśli bardzo mi się spodoba - po prostu lubię mieć na półce powieść, która mnie jakoś ujęła i którą przeczytam z pewnością jeszcze raz.

Nauczyłam się czytać, gdy miałam cztery lata i od czasu, gdy miałam dziewięć czytam nałogowo. Jestem złakniona historii i opowieści. Świat codzienny, który nas otacza, zwyczajnie mnie nudzi. Potrzebuję nowych wrażeń, szeptanych opowiastek na dobranoc, przeżywania czegoś, czego nie mogłabym doświadczyć w tym świecie. Nie ma dla mnie znaczenia jakoś kartek, stan okładki, nie czynię z czytania ceremoniału, a moje życie ma milion innych aspektów oprócz mojej czytelniczej manii. 

Jestem córką, spędzam czas z rodzicami, rozmawiam z nimi, pomagam i się kłócę. Jestem siostrą, znoszę także fochy rodzeństwa, bawię się ze swoim kotem. Jestem przyjaciółką, co znaczy że dużo czasu zajmuje mi rozmawianie i spędzanie czasu z bliskimi mi osobami, robienie głupot. Jestem licealistką, a do tego ambitną, więc dużo się uczę. Jestem dziewczyną, która uwielbia Gwiezdne wojny i potrafi oglądać je mnóstwo razy. Jestem także częstym bywalcem imprez i spotkań towarzyskich, bo poznaję tam mnóstwo nowych ludzi. W piątki częściej można mnie nie spotkać niż spotkać w domu z książką. Lubię przeglądać sklepy z ubraniami, przymierzać kolczyki, czytać o włosach i szperać w internecie w poszukiwaniu nowych książek. 

Nie czuję jakbym była uzależniona od książek, choć pewnie jestem. W moim życiu czytanie to tylko jedna z wielu bardzo wielu rzeczy, jakie robię. Ważne jest, żeby samemu nie przypisywać sobie łatek i nie określać się tylko przez jedną rzecz. Nie wstydzę się tego, że przeglądając strony księgarń, jednocześnie czekam aż wyschną mi paznokcie, albo że w piątkowy wieczór nie mam najmniejszej ochoty na siedzenie w domu z książką, lecz wyjście na domówkę. Możemy być i tym, i tym.

Moje ulubione książkowe bohaterki

Każdy z nas czytając książki, utożsamia się lub zaczyna lubić jakąś postać.  Automatycznie staje się dla  niego ważna i zapada w pamięci. Oto moja subiektywna lista ulubionych książkowych bohaterek.

H e r m i o n a    G r a n g e r

seria „Harry Potter” – J. K. Rowling

Hermiona jest jedną z pierwszych książkowych bohaterek, którą pokochałam i z którą się utożsamiam. Niezwykle mi imponowała i inspirowała mnie, gdy byłam dzieckiem swoją inteligencją, sprytem i rozsądkiem. Jej postać ewoluowała wraz z kolejnymi częściami i pokazała nam też swoją drugą stronę – bardziej wrażliwą, ciepłą i troskliwą.

A l a s k a    Y o u n g

“Szukając Alaski” – John Green

Nie wiem, czy Alaskę można do końca określić jako pozytywną postać, ale bardzo szanuję i jednocześnie podziwiam tą dziewczynę. Była bardzo wrażliwa, ale skryta i zadawała sobie w tak młodym wieku bardzo ważne pytania.  Nie potrafiłam jej polubić od pierwszej strony, a nawet po pierwszym czytaniu – zrozumiałam jej postać dopiero po którymś.  Warto przeczytać „Szukając Alaski”.

C e l a e n a    S a r d o t h i e n

seria “Szklany tron” – Sarah J. Maas

Za to Celaena to postać, którą pokochałam od pierwszej strony. Mimo, że jest stylizowana na klasyczną bohaterkę badass to równoważy w sobie i waleczną, i dziewczęcą stronę. Uwielbiam w niej hardość i waleczność, a także lojalność wobec przyjaciół.

L u n a    L o v e g o o d

seria „Harry Potter” – J. K. Rowling

Luna zawładnęła piątym tomem Harry’ego. Kocham zarówno jej filmową jak i książkową wersję, jest dla mnie chyba najbardziej magiczną postacią ze wszystkich.  Żyje we własnym świecie, ma otwarty umysł na wszelkie dziwactwa i mimo szykanowania jej w szkole, ona nie przestaje być sobą. Jest bardzo skontrastowana z Hermioną, ale obydwie te bohaterki są świetne na swój sposób.

I s a b e l l e    L i g h t w o o d

seria “Dary anioła” – Cassandra Clare

Nie polubiłam za bardzo Isabelle w “Mieście kości”, wydawała mi się bardzo pusta i sztuczna. Polubiłam ją dopiero w kolejnych dwóch częściach, a w „Mieście upadłych aniołów” widzimy ją przez inny pryzmat i to właśnie tam awansowała do moich ulubionych bohaterek.  Jest bardzo podobna do Celaeny, ale chyba bardziej skryta i podatna na zranienia. Lubię w niej też to, że jest wysoka tak jak ja i nosi wysokie obcasy :)

E l i z a b e t h   B e n n e t

“Duma i uprzedzenie” – Jane Austen

Pierwsza ukochana bohaterka z klasyki. Elizabeth to druga w kolejności starszeństwa siostra państwa Bennet. Każda z nich ma jakąś cechę wyróżniającą i u Elizabeth jest to duża dawka inteligencji, miłość do książek i sarkazm. Uwielbiam więź łączącą ją z jej starszą siostrą Jane, a cała relacja między nią Elizabeth a panem Darcy to mistrzostwo.

C i n d e r    L i n h

„Saga księżycowa” – Marissa Meyer

„Sagę księżycową” czytałam już dawno, ale Cinder zapadła mi w pamięć na długo. Jest cyborgiem – półczłowiekiem, półmaszyną, ma metalową nogę. Pracuje jako mechanik, a sam książę przychodzi do niej po pomoc, bo jest naprawdę najlepsza w swojej profesji. Bardzo lubię ją jako taką mechaniczną wersję Kopciuszka i podobało mi się w jaki sposób walczy o swoje.

E m i l i a   B y r d   S t a r r

seria o Emilce – L. M. Montgomery

Oczywiście uwielbiam Anię Blythe i ona także powinna znaleźć się w tym zestawieniu, ale uznałam, że postać Emilki powinna zostać także doceniona. Emilka Starr jest sierotą mieszkającą z dwiema ciotkami. Obserwujemy ją od czasu, gdy jest kilkuletnim dzieckiem do momentu, gdy ma około trzydziestu lat. Wcześnie rozpoczyna swoją karierę pisarską i powoli wspina się po drabinie coraz wyżej, wreszcie wydając książkę. Jest dla mnie prawdziwą inspirację i bardzo lubię wracać do tej trylogii.

J o a n n a   S t i r l i n g

„Błękitny zamek” – L. M. Montgomery

Kolejna bohaterka L. M. Montgomery. Uwielbiam jej historię. Od stłamszenia w toksycznej rodzinie po uwolnienie się od niej, podejmowane decyzje, niesztampowość, optymizm, niecodzienną urodę i radość życia. Bardzo, bardzo polecam przeczytać tę książkę.

A n n a b e t h    C h a s e

seria o Percym Jacksonie – Rick Riordan

Annabeth – podobnie jak Hermiona – zaimponowała mi swoją inteligencją i oczytaniem. Uwielbiam takie bohaterki, bo mam dość głupawych nastolatek, którym w głowie siedzi wyłącznie jakiś facet. Annabeth jest świetna, mimo takich wad jak małe zarozumialstwo i sztywność, które zarzucają jej antyfani, i bardzo lubię jej stosunek do Percy’ego.

Jakie są wasze ulubione bohaterki?

Biblioteczkowe inspiracje

Każdy z nas lubi chyba oglądać cudze biblioteczki, stosiki i zdjęcia książek, a większość marzy też o wypełnionych po brzegi regałach do sufitu.U mnie duży udział miała "Piękna i Bestia" i ta cudna biblioteka księcia :) Do tej pory marzę o takich regałach i dzisiaj przedstawiam wam kilka takich inspiracji wnętrzarskich. Wszystkie grafiki pochodzą z pinterest.com.

Zasada pięćdziesięciu dwóch stron

Jestem dość niefrasobliwym czytelnikiem - co tam plany i stosiki, tu coś od koleżanki, tu jakiś promocyjny e-book, tu jakaś recenzja i znowu do biblioteki. Przez moje ręce i regał przewija się miesięcznie mnóstwo książek i niestety, większości z nich nie czytam do końca, bo zasada pięćdziesiątej drugiej strony.

O ci chodzi z tą zasadą? Otóż jest bardzo prosto - jeśli książka mnie nie zachęci do pięćdziesiątej drugiej strony, odkładam ją i nie wracam do niej. Czasami zdarza się, że jestem na dwudziestej/trzydziestej stronie i ją męczę, więc odkładam. Stąd też mało negatywnych recenzji na moim blogu (zaledwie dwie czy trzy mało pochlebne), co jest także skutkiem tego, że staram się starannie dobierać lektury.

Jakie książki poddały się pod tą zasadą?

10 książek, które chcę w końcu przeczytać

Jednym z moich największych książkowych grzechów jest to, że bardzo emocjonuję się jakąś książką, a gdy już wyjdzie ja po prostu zapominam. Notorycznie zapominam o tym, co kiedyś chciałam przeczytać i jedyne co mnie ratuje to nowości w bibliotece, które przyciągają wzrok.
Co gorsze, jest mnóstwo starszych książek, które chcę od dawna przeczytać, ale jakoś mi nie po drodze. To jakieś fatum :) Oto dziesięć z nich, z którymi zamierzam rozprawić się jeszcze w tym roku:

Co sądzę o... "Zmierzchu"?

„Zmierzch” jest jedną z niewielu serii, które wzbudziły wiele skrajnie różnych emocji i zgromadziły wokół siebie tyle samo fanów, co przeciwników. Ogólnie przyjęła się jednak nagonka na „Zmierzch” i pogarda wobec fanów.



Z jednej strony to wspaniałe, że jakaś książka wywołuje takie emocje i jest tak znana. Bo chyba nie ma osoby, która jej nie zna, prawda? Duża zasługa tutaj ekranizacji, która też jest powodem hejtu na ludzi lubiących „Zmierzch”. Przyznaję, ekranizacja jest dość słaba, a miłość między filmowymi Edwardem i Bellą jest śmiechu warta, ale mówimy o książkach. Ilu z tych hejterów książki przeczytało?

7 ulubionych książek z dzieciństwa

Czym zaczytywałam się na śmierć w dzieciństwie? Każdy ma książki, które szczególnie katował w dzieciństwie i to właśnie takie książki nas kształtują na resztę życia. Jakie były moje? Zapraszam do czytania :)

1) „Ronja, córka zbójnika” – Astrid Lindgren

To książka, którą dostałam na święta dawno, dawno temu i jedna z pierwszych jakie przeczytałam. Uwielbiam panią Lindgren, a ta książka to jeden z symboli mojego dzieciństwa.

Animal Book TAG

Cześć,
zostałam nominowana kilka dni temu do wykonania tego tagu przez Julię, a że od dawna nie robiłam żadnego, postanowiłam niezwłocznie to zmienić. Zapraszam do czytania!

Co sądzę o... lekturach?

Zawsze czytałam lektury. Nie mogłam powstrzymać się przed radością z okazji mówienia o książkach na lekcjach, z analizy wydarzeń, z pisania charakterystyk bohaterów. Byłam absolutnym świrem. W podstawówce napisałam nawet list miłosny do Tomka Sawyera (na którego końcu go jednak rzuciłam, byłam okropna). Pamiętam pierwszą lekturę w podstawówce - "Anaruka, chłopca z Grenlandii". To była książka, która zniechęciła mnie do czytania na rok. Wyniosłam z niej tylko tyle, że ten chłopiec jadł mydło. To naprawdę zmieniło moje życie.

Wiecie co mnie denerwuje po jedenastu latach kształcenia? Podejście do nauki i zdobywania wiedzy, w tym lektur. Oczywiście, post ma skupiać się właśnie na nich, więc daruję sobie dzisiaj wrzucanie na polski system oświaty.

Moja kolekcja lektur :)

Pokochałam "Małego księcia" i "Romea i Julię". Uważam "Moralność pani Dulskiej" czy "Balladynę" za coś wspaniałego i na pewno nie miałabym okazji  przeczytać ich, gdyby nie były lekturami.

Zmęczyłam "Krzyżaków" i "Quo vadis" w gimnazjum, wcześniej "W pustyni i w puszczy". Nie dogadałam się z Sienkiewiczem. Nie podszedł mi także Goethe ze swoim cierpiącym Werterem i Mickiewicz z pokręconymi i chaotycznymi "Dziadami".

I wiecie co? Mam do tego prawo.

10 serii młodzieżowych godnych przeczytania

Wiele  z obecnie wychodzących młodzieżowych serii są dla mnie po prostu nudne lub nie powodują kaca książkowego, którego uwielbiam. Poniżej przedstawiam swoją subiektywną listę takich książek, w których nie da się nie zakochać :)

Liebster Blog Award #6

Zapraszam na kolejny LBA, do którego tym razem zostałam nominowana przez Magdę z Przystanku Bookstock, za co bardzo dziękuję!


1. Kim i gdzie chcesz być za 10 lat?
To ciekawe pytanie... :) Myślę, że za 10 lat będę pracować w jakimś szpitalu psychiatrycznym, mieć własny dom i rodzinę. No naprawdę nie mam pojęcia. Życie lubi zaskakiwać.

2. Jeśli mogłabyś przybierać postać jednego ze zwierząt, to jakie zwierzę by to było?
Chyba byłabym sową. Bo umie latać, nikt na nie nie poluje i jest takim szanowanym zwierzęciem :)

3. Czym oprócz książek się interesujesz? Może nawet coś kolekcjonujesz?
Jestem dość nudnym człowiekiem, bo nie mam żadnych szczególnych pasji. Dużo czasu spędzam nad angielskim i biologią, bo lubię te przedmioty. Jedyną manią, jaką mam to mania imiennicza, bo imiona i ich etymologia są strasznie ciekawe. Wiedzieliście, że imię Natalia według tradycji powinno być nadawane dziewczynkom urodzonym w Boże Narodzenie? :) Cóż, moi rodzice chyba nie, bo urodziłam się w środku lipca...
Co do kolekcjonowania, to zamierzam od nowa zacząć hodować kaktusy :)

4. Jakiej muzyki słuchasz? Jaki jest twój ulubiony artysta/zespół?
Kurcze, naprawdę nie jestem w stanie określić jakiego typu slucham, zupełnie się na tym nie znam. Uwielbiam Queen, Guns'n'Roses, Green Day, Linkin Park, The Cure, The Clash, The Civil Wars, Depeche Mode, Arctic Monkeys, The Fray, Coldplay, OneRepublic, Leonarda Cohena, Amy Winehouse, Kodaline.
O, ostatnio zasłuchuję się w link. Przerażającohipnotyzująca.  

5. Jeśli miałabyś określić swój charakter w trzech słowach, to jakie słowa by to były?
Uparta, skryta, optymistyczna.

6. Czego się najbardziej boisz?
Kaczek (przykra historia z dzieciństwa). Końca świata (wiecie, nagła fala jak w filmie 2012). Śmiertelnej choroby (jestem hipochondrykiem, ale walczę z tym :)). Zdrady przez przyjaciela/ukochanego (dlatego mam duże trudności z zaufaniem do ludzi).

7. Co cię najbardziej uszczęśliwia?
Gdy coś mi się udaje, mimo że wątpiłam w to. Osoby, które przywracają mi wiarę w ludzi. Dobry humor innych. No i jedzenie :)

8. Jakie imiona chciałabyś nadać swoim dzieciom?
To pytanie jest zdecydowanie moim ulubionym :3
Moje serce zdecydowanie podbija zestaw Ida Hermiona, bo nie jestem na razie na tyle odważna, żeby dać Hermiona na pierwsze. Dla drugiej córki - Emilia Alaska. Uwielbiam imię Alaska dzięki wspaniałej, inspirujacej książce "Szukając Alaski", ale jest tak samo jak w przypadku Hermiony. Oprócz nich podobają mi się dla dziewczynek imiona: Adela, Emma, Felicja, Larysa, Nadzieja, Wanda i mnóstwo innych.
Z męskimi trochę gorzej, ale mam jedno totalnie uwielbiane przez siebie imię, które jest fantastyczne - Edmund. Czyż nie jest genialne? :) Oprócz tego: Adam, Eryk, Feliks, Gideon (tak samo jak w przypadku Hermiony i Alaski, brakowałoby mi odwagi, niestety), Jan, Krzysztof, Mateusz, Michał, Marek, Paweł, Sylwester, Sebastian (choć to ostatnie źle mi się kojarzy przez Morgensterna hahahaha).
Podsumowując - gdybym miała wybierać bez przejmowania się, co ludzie powiedzą (z czego staram się wyleczyć) to nadałabym: Hermiona, Alaska, Edmund, Gideon. Zabójczy zestaw buahahahaha :)

9. Jaki był przełomowy moment w twoim życiu?
Przełomowym momentem w moim życiu okazał się mój wypadek. Gdy przewieziono mnie do szpitala, przez przypadek usłyszałam, jak lekarz mówi moim rodzicom, że brakowało dwóch centymetrów, a jeździłabym na wózku. Skończyło się jednak na gipsie, szyciu i leżeniu przez dłuższy czas, a teraz tylko mnóstwo blizn mi o tym przypomina. Ale to zupełnie zmieniło mój sposób myślenia, system wartości i zaczęłam żyć bardziej po swojemu. Wreszcie dotarło do mnie coś niebywale prostego - że mam jedno życie i tylko ode mnie zależy jak je przeżyję :) Polecam poczyta ten genialny blog Marty, który pomógł mi sobie to uświadomić.

10. Jaka jest twoja ulubiona książka?
Ale tak że tylko jedna? :0 Nie, nie każ mi wybierać! :) Mogę podać co najwyżej kilka, po prostu nie jestem w stanie zawęzić: Rilla ze Złotego Brzegu, Papierowe miasta, Szukając Alaski, Duma i uprzedzenie, Igrzyska śmierci, Harry Potter i Insygnia śmierci, Wybacz mi Leonardzie.

11. Z jaką postacią literacką chciałabyś się umówić?
Z Willem Herondalem bez dwóch zdań! :)

Moje pytania:
1. Jakie są Twoje plany na przyszłość?
2. Wolałabyś mieszkać w domu jednorodzinnym pod miastem czy w wieżowcu w centrum miasta?
3. Jakie miejsce chciałabyś odwiedzić?
4. Twoja ulubiona bajka z dzieciństwa?
5. Jak wygląda twoja biblioteczka?
6. Jakie imiona nadałabyś swoim dzieciom?
7. Wolałabyś mieć same córki czy samych synów?
8. Czy czytasz jakieś blogi oprócz książkowych?
9. Trzy gadżety bez jakich się nie obędziesz to?
10. Kiedy ostatni raz byłaś u fryzjera? :)
11. Masz rodzeństwo?

Nominuję:
Tetianę
Patrycję
Milkę
Sophie

I na sam koniec mam do was pytanie. Co sądzicie o serii postów, w których pisałabym wam o moich teoriach dotyczących zakończeń danej serii? Na pierwszy ogień poszłaby "Następczyni" Kiery Cass i jej niewydana kontynuacja. Piszcie w komentarzach :)

The Name Book TAG

Dzisiaj mam dla was tag, do którego nominowała mnie gabRysiek.

Polega mniej więcej na tym, że do każdej litery swojego imienia przypisujesz tytuł jakiejś książki :)

N

 "Nutria i Nerwus" – Małgorzata Musierowicz

Jedna z moich ulubionych części Jeżycjady, jeszcze zanim zaczęła się psuć. Opowiada historię pewnych wakacji dziewczyny o imieniu Natalia – rudowłosej, eterycznej marzycielki i śledzącego ją brata byłego narzeczonego o przezwisku Nerwus. Jak każda część starej Jeżycjady przenosi nas do klimatycznego i pełnego ciepła świata Borejków.

A

 "Anaruk, chłopiec z Grenlandii" - Czesław Centkiewicz

Moja pierwsza lektura. Chyba pierwsza książka przeczytana od deski do deski, obrzydziła mi czytanie na kolejny rok.

T

"Trafny wybór" – J. K. Rowling

Jedna z najgrubszych książek, jakie czytałam, ale całkiem dobra, choć po autorce Harry’ego Pottera spodziewałam się więcej. Jej akcja to głównie pokazywanie losów pewnego miasta i bohaterów po śmierci radnego, a także klasyczny wyścig szczurów do zwolnionego przez niego miejsca. Do tego kilka wątków nastolatków z różnymi problemami.

A

"Ania na uniwersytecie" – L. M. Montgomery

Moja ulubiona część Ani z Zielonego Wzgórza :) Ania wyjeżdża na czteroletnie studia, zostawia Dianę i Marylę w Avonlea, nawiązuje nowe przyjaźnie. Gilbert jest jednym z głównych bohaterów i chyba dlatego tak kocham tą książkę :)

L

"Love, Rosie" – Cecelia Ahern

Ta książka spowodowała, że czytałam ją w nocy (co mi się bardzo rzadko zdarza), płakałam i zgrzytałam zębami, gdy bohaterowie znowu i znowu nie kończyli razem. Jest świetna, choć historia troszeczkę nieprawdopodobna :)

I

"I nie było już nikogo" – Agatha Christie

Kolejna lektura, tym razem jedna z ulubionych, bo to właśnie od niej zaczęłam przygodę z twórczością Agathy Christie. Opowiada o wyspie, na którą zaproszono dziesięć osób, które jedna za drugą nagle zaczynają umierać.

A

„Anna Karenina” – Lew Tołstoj

Po zachwytach wielu osób uznałam, że muszę ją przeczytać, bo lubię klasykę :)

Ł

„Łza” – Lauren Kate

Kolejna książka, którą chcę przeczytać od dawna. Tematyka – dziewczyna o imieniu Eureka, której łzy mogą zatopić cały świat – jest bardzo oryginalna i nie mogę się już doczekać, gdy wreszcie „Łza” wpadnie w moje ręce :)

U

“Upadli” – Lauren Kate

Seria autorki „Łzy”. Przeczytałam jakieś sto stron pierwszej części i uznałam, że jest tak beznadziejna, że nawet nie skończę, a to zdarza się mi bardzo rzadko. Zazwyczaj chcę być sprawiedliwa i skrytykować książkę dopiero po przeczytaniu, ale „Upadłych” nie mogłam znieść. Przepraszam fanów.

C

"Czerwona królowa" – Victoria Aveyard

Totalny miszmasz wszystkiego, ale o dziwo bardzo mi się podobał. Więcej na ten temat – klik.

J

"Jedyna" – Kiera Cass

Ostatnia część serii „Rywalki”, którą to dużo osób uważa za najgorszą, ale jak dla mnie pozostawała na równi z pierwszym tomem. America musi dokonać bardzo trudnego wyboru, zastanowić się, czy nadaje się na bycie księżniczką, a wszystko w atmosferze zagrożenia ze strony rebeliantów.

A

"Akademia wampirów" – Richelle Mead

Jedna z lepszych serii, jakie czytałam od czasów „Harry’ego Pottera” :) Rozkręca się z każdym tomem, a świat przedstawiony – moroje (dobre wampiry), dampiry (półwampiry) i strzygi (złe wampiry) – nabiera kształtów. Fantastyczna główna bohaterka Rose, waleczna i odważna, jej miłość poddana próbie, walka ze strzygami i spiskami arystokracji :)

Ten tag jest tak świetny, że nominuję do niego wszystkich, którzy mają na niego ochotę. Do dzieła! :)