Tytuł: Piąta fala. Bezkresne morze
Autor: Rick Yancey
Wydawnictwo: Otwarte
Data wydania:8 października 2014
Ilość stron: 512
Recenzja poprzedniej części – klik
Porywająca kontynuacja „Piątej fali”!
Ci, którym udało się przeżyć kolejne fale inwazji Obcych, zrozumieli, że by przeżyć w nowej rzeczywistości, nikomu nie można ufać. Konflikt dwóch cywilizacji wkracza na zupełnie inny poziom. Ocaleć może tylko jedna ze stron. Dlaczego bezcieleśni Obcy chcą wymazać z powierzchni Ziemi ostatnie ślady ludzkiej cywilizacji? Jak Cassie i jej przyjaciele zamierzają przetrwać okrutną zimę i czy uda im się znaleźć sposób na pozbycie się najeźdźców?
Jeden z najlepszych cykli science fiction ostatnich lat to pasjonująca opowieść o sile ludzkiego uporu i odwadze mimo wszystko. (opis wydawnictwa)
Cassie dzięki pomocy Bena udało się uwolnić swojego małego
braciszka i teraz cała trójka razem z Dumbo, Pączkiem, Ringer i Filiżanką
ukrywają się przed najeźdźcami. Niestety, Ringer i Filiżanka szybko wpadają w
kłopoty, a Cassie i Ben jako najstarsi i najbardziej doświadczeni muszą
odpierać kolejne ataki (jedne bardziej subtelne, drugie mniej), które mocno
nadwyrężają ich siły oraz wiarę we własne możliwości.
Tak samo jak w pierwszej części, fabuła jest opowiadana z
kilku różnych punktów widzenia. Tutaj jest to w dużej mierze Ringer i Cassie, a
kilka rozdziałów jest pisanych z punktu widzenia Evana i Pączka. Podobał mi się
ten zabieg, bo mogliśmy lepiej poznać nie tylko fabułę, ale i bohaterów. Można
jednak śmiało stwierdzić, że akcja przebiega dwutorowo – wydarzenia opowiadane
przez Ringer, gdy zostaje zabrana przez Przybyszy i Cassie, która zostaje z
Samem i resztą.
Dokładnie tak jak pierwsza część, książka przepełniona jest
akcją i trzeba naprawdę się skupić, żeby się nie pogubić w natłoku wydarzeń.
Wszystko dzieje się strasznie szybko i dość chaotycznie, a autor pisze w dość
ciężki do czytania sposób, co jest małym minusem. Czasami miałam ochotę odłożyć
książkę na bok, ale byłam zbyt ciekawa, co będzie się dalej działo z
bohaterami. Ale ten mankament nie zmienia tego, że przeczytałam ją w zaledwie
dwie i pół godziny.
Podoba mi się, że poznajemy lepiej Ringer. Dziewczyna, która
pełniła niezbyt dużą rolę w pierwszej części, teraz jest jedną z głównych
postaci. Widzimy jej antypatię do Cassie, mieszane uczucia, co do Bena oraz
silną więź z małą Filiżanką. Gdy poświęca się dla dziewczynki i oddaje w ręce
Przybyszów, dowiadujemy się, co nieco na temat jej samej, jej ojca, miłości do szachów i życiu przed inwazją, a
wszystko za pomocą Brzytwy (znowu te dziwaczne przydomki, nie wiem, dlaczego
ten akurat przetłumaczony), chłopaka który dostał za zadanie opiekować się nią.
„Piąta fala. Bezkresne morze” ma też jeden plus. Wielbiciele
niejednoznacznych wątków miłosnych i skomplikowanych relacji między bohaterami
znajdą coś dla siebie. Mały braciszek Cassie chce spędzać czas głównie ze swoim
ukochanym Zombie ’m, oddala się od siostry, jest relacja Filiżanki i Ringer na
zasadzie „kto się lubi, ten się czubi”. Co do samych wątków miłosnych to mam
totalny mętlik w głowie. Nie wiadomo, kto co czuje do kogo, kto będzie z kim.
Właściwie to każdy jest jakoś z kimś powiązany. Ringer i Brzytwa. Ringer i Ben. Cassie i Ben. Cassie
i Evan. Osobiście jestem za pierwszym i trzecim, ale pozostaje to wielką
niewiadomą.
Podsumowując – „Piąta fala. Bezkresne morze” to kontynuacja
pierwszej części nie odstająca od niej poziomem. Trzeba jednak pamiętać, że są
to powieści science-fiction i nie każdemu może to przypaść do gustu. Warto się
zapoznać z tą serią, bo jest bardzo realistyczna, na przykład dzięki rozmowom
Bena i Cassie o Facebooku czy liceum, a
pokazuje nam coś zupełnie z kosmosu. Dosłownie i w przenośni.
Ocena – 8/10
